ΓΡΑΜΜΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΗ

Άγιε μου Βασίλη γεια σου.

Με λένε Αργύρη είμαι τριάντα ετών, παντρεμένος και πατέρας ενός παιδιού τριών μηνών. Άγιε μου καλέ, θα μπορούσα να σου κάνω μία λίστα με χιλιάδες πράγματα που θα ήθελα. Θα μπορούσε να ξεκινάει από ένα Αυτοκίνητο - SAAB κατά προτίμηση- και θα κατέληγε σε ένα ρολογάκι από τα ακριβά, τα καλά, ξέρεις εσύ. Βλέπεις τα όνειρα των ανθρώπων -πλέον -σχετίζονται με ό,τι ακριβότερο.

Φέτος όμως οι ανάγκες μου άλλαξαν. Ξέρεις, είχα πολύ καιρό να φοβηθώ για κάτι. Φοβάμαι με την αβεβαιότητα του αύριο. Φοβάμαι για την παγκόσμια φτώχεια που μας απειλεί. Φοβάμαι για τους ισχυρούς που γίνονται ισχυρότεροι. Για τους φτωχούς που γίνονται φτωχότεροι. Για τους πολλούς που γίνονται περισσότεροι και για τους λίγους που γίνονται λιγότεροι.

Λυπάμαι για τον πλανήτη. Για την καταστροφή που έρχεται. Για τα δάση που καίγονται και για τα ποτάμια που μολύνονται. Για τα παιδιά που δεν μορφώνονται, για τα παιδιά που ζουν στα φανάρια. Για όλους αυτούς που πεινάνε και δεν έχουν τα στοιχειώδη επιβίωσης.

Ευτυχώς όμως δεν χάνω το χιούμορ μου. Είναι το όπλο μου στα δύσκολα. Εξάλλου και εσύ με γέλιο υποδέχεσαι τα παιδιά.

Ξέρεις κάτι; Το ξέρω ότι δεν υπάρχεις. Αλλά γουστάρω το ψέμα σου. Με κάνει παιδί. Αγνό. Δεν βάζω πια μελομακάρονα στο πιατάκι για να τα φάς όπως θα αφήσεις τα δώρα. Όσο για το SAAB καλό και το HYUNDAI μου. Βέβαια εάν υπάρχεις, λέω εάν, και περνάς από Αμπελόκηπους, και έχεις κάνει όλα τα δώρα σε αυτούς που τα χρειάζονται, τότε θα ήθελα να μου φέρεις:

1. Ένα SONY VAIO.
2. Ένα SAAB
3. Ένα Σπιτάκι στην Φολέγανδρο.(Με Πισινούλα Εννοείται)
4. Ένα BOSS κουστουμάκι.
Για αρχή έτσι;

ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

ΑΡΓΥΡΗΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΕΦΥΓΕ - - ΓΙΩΡΓΟΣ ΗΡΘΕ

Πριν απο 6 χρόνια έχασα τον πατέρα μου. Ένας άντρας -άντρακλας χτυπήθηκε απο τον καρκίνο και έλιωσε σαν ενα κερί του εμπορίου, απο αυτά των σούπερ μάρκετ που καίγονται μόλις τα ανάψεις. Τον έλεγαν Γιώργο. Εγώ, τον φώναζα ΧΟΡΧΕ. Μόνο εγώ. Με έκανε οταν ήταν 47. Όταν ήταν 60 ήμουν 13 και ντρεπόμουν πολύ για την διαφορά ηλικίας που είχαμε. Στα 17 μου ήταν 64 και άρχισα να καταλαβαίνω ότι δίπλα μου είχα έναν θησαυρό. Έναν δάσκαλο. Με έμαθε να σκέφτομαι και να πράττω. Να προσφέρω χωρίς να περιμένω αντάλλαγμα, να αγαπάω τους ανθρώπους και να λατρεύω τις Γυναίκες. Να δίνω τα πάντα στην οικογένειά μου. Να συγχωρώ. Να σεβομαι και όχι να φοβάμαι. Πάντα των ρωτούσαν -μας ζήλευαν -πως ένας εικοσάρης βγαίνει για ποτάκι και συζητά τα πάντα με τον 67αρη πατέρα του. Πάντα έλεγε ότι οι σχέσεις λειτουργούν παράλληλα. Ο ένας ανεβαίνει 10 χρόνια, ο άλλος κατεβαίνει 20 και εκεί που συναντιέστε επικοινωνείς. Δεν μπορείς να πας κάθετα. Συγκρούεσαι. Δύο μέρες πριν πεθάνει έκλαψα με μαύρο δάκρυ. Με όλη μου την Ψυχή. Όταν πέθανε, ήμουν ο πιο ήρεμος άνθρωπος του κόσμου. Λυτρώθηκε........

6 χρόνια, 4 μήνες και 20 ημέρες μετά ήρθε στην ΖΩΗ ένας άλλος Γιώργης. Ο γιος μου. Ο μικρός δεν θα γίνει ποτέ ο ΧΟΡΧΕ. Ίσως του βρω ένα άλλο παρατσούκλι. Ίσως και όχι Δεν έχει σημασία. Δεν θέλω να γίνω ο ήρωας του ούτε θέλω να εκβιάζω την αγάπη του. Δεν θέλω να του υποδείξω την ζωή του. Θέλω να του περάσω μερικές ιδέες του παππού του. Να του δώσω όλο τον θησαυρό που κληρονόμησα. Δεν θέλω να τον κάνω δούλο μου. Δεν τον θέλω υπηρέτη. Δεν θέλω να με γηροκομήσει.

Την ημέρα που γεννήθηκε ο γιος μου, ένοιωσα την απώλεια. Όταν όλα τελείωσαν και βεβαιώθηκα ότι η γυναίκα μου με το παιδί ήταν καλά, βγήκα στο προαύλιο του νοσοκομείου και έκανα ένα τσιγάρο. Το έκανα μαζί του. Ήταν η μόνη φορά που δεν μου φώναξε για τις βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος . Αυτό που τον "έφαγε" δηλαδή. Αυτά ήταν τα δέκα λεπτά μαζί του. Τώρα μπορεί να ξαναγυρίσει στο βασίλειο του και να με παρακολουθεί και να γελά με τα καψόνια που μου κάνει ο μπέμπης. Δεν πειράζει. Ξέρω ότι θα είναι δίπλα μου όταν τον φωνάξω.

Γιατι Εχασε Η Αριστερά....

Blogo- φίλοι καλησπέρα. Ακούω από εχτές για την μεγάλη νίκη της Αριστεράς που επιτέλους έκοψε τη φόρα του δικομματισμού. Πιστεύω ότι μιλάμε για ένα μεγάλο ψέμα. Για να μην παρεξηγηθώ δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια μου στα ακόλουθα:

1. Ναι, η Αριστερά είναι ανεβασμένη.
2. Ναι, δύο κόμματα της Αριστεράς διπλασίασαν τα ποσοστά τους.
3. Ναι, υπάρχουν 34 Αριστεροί Βουλευτές στη Νέα Βουλή.

Αλλά έχω και σημαντικές απορίες:

* Χτυπάς τον δικομματισμό και παίρνει ποσοστό πάνω από 70%;
* Oι ψηφοφόροι που έχεις είναι συνειδητοποιημένοι;
* Ανάμεσα σε ένα ΠΑΣΟΚ δυνατό ή μια ΝΔ ισχυρή θα πήγαιναν οι αναποφάσιστοι προς την Αριστερά;

Αυτό που εμένα λένε τα αποτελέσματα είναι ότι για να μιλάμε για νίκη της αριστεράς θα πρέπει να περιμένουμε τουλάχιστο μία ή δύο τετραετίες, ώστε να δούμε αν θα διατηρήσει και τότε τα ίδια ποσοστά ή ακόμα και αν τα αυξήσει. Βέβαια για να γίνει κάτι τέτοιο θα πρέπει κατά την ταπεινή μου γνώμη να εκσυγχρονιστεί, να κάνει βαθιές αλλαγές, να γίνει πιο επικοινωνιακή και να έρθει να διεκδικήσει εκ νέου την εμπιστοσύνη του ΛΑΟΥ( όχι του ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ).

Ο Μικρός Γιωργάκης Άναψε Φωτιές